Beni Onlar İtti

İçki, bütün damarlarımda sıcak bir zehir gibi geziyor ve ben düşünüyorum korkusuzca. Kafam güzelken her şeyi sorgulayabilen bir cesaretle yapıyorum felsefemi. Ayıkken korkuyorum. Tanrım! Senden ve senin seni unutan insanlarından. Ama şimdi kral benim ve krallık derdi olmayan bir kralım. Bilsem ki insanlık battığı toprağın göbeğinden tekrar filizlenecek ve yeni bir mizaçla var olacak, o zaman tahtımı cehennemde yansın diye bağışlarım yangının patronuna. Yani Malik’e. Bizim Melik değil ha! Cehennemin sorumlusuna. Gerçi bu adam da benim cehennemimdir ya.