Elif

Büyüdüğüm farkındayım anne. Ağladığımda dudağımı bükmek yerine, nefesimi tutuyorum. Çığlık atmak yerine, sessizliğime gömülüyorum. Acıyan yanımın sadece kalbim olduğunu görüyorum. Ciddi olmak yerine dalga geçiyorum. Kahkaha atmak yerine sadece dudaklarımda küçücük bir Tebessüm bırakıyorum, Dizi izlemek yerine hayatımı gözden geçiriyorum. Ne çok kırılmışım meğer, ne çok susmuşum tek kalemde silecek. İnsanları dost bilip yol gitmişim, anlatamamışım ama onları. Anlamaya çalışmışım sonra bakmışım her şeye ama her şeye alışmışım…