Framor- Karanlığın Varisi

Tepe boyunca sıralanmış kayaların arasında yol almaya devam ettiler. İlerledikçe adımlarının çıkardığı gürültü ıssız tepedeki kargaları oradan oraya uçuruyordu. Onlar tepeye doğru ilerleyerek yükselirken dolunay da onlarla birlikte tepeye doğru tırmanıyordu. Ardında bıraktıkları bataklık ve orman gittikçe küçülüyordu. Kara pençelerin uluyuşları ve orman canlılarının birbirine karışan sesleri eşliğinde tırmanmaya devam ettiler. Ay ışığı onların yolunu aydınlatıyordu. Biraz daha devam etikten sonra ayaklarının altındaki zeminin düzleştiğini ve tepedeki, yarısı kırılmış, aldığı hasarları her yerinden belli olan o büyük ağacı görebiliyorlardı. Tırmanışlarının verdiği yorgunluğu atmak için ağaca varmadan kısa bir süre soluklandılar. Ardından ağaca doğru giden düzlükte ilerlediler. Sisler, ay ışığı altında aydınlandıkça heybetli, kara ve yarısı yanmış olan Ejderha Kanı Ağacı korkunç görüntüsüyle karşılarında beliriyordu.