Haziran’a Mektuplar

“Satırların ardında saklanan gerçekler ne kadar güvenilir?” Liora, 1897 Selanik’inde, zamanın yavaş aktığı bir dünyada, aylar boyunca sessizce yazıyor. Her mektup, hem bir bekleyişin, hem de kaybolmuş umutların tanığı. Satırların arasında, bir annenin doğmamış çocuğuyla konuşmaları, yalnızlığının ve unutulmuşluğunun ince dokunuşları, insan ruhunun en kırılgan yanlarını açığa çıkarıyor. Bu mektuplar, görünür bir hikâye anlatmaktan çok, görünmeyeni hissettirmeye çalışıyor. Zamanla eriyen hatıralar, ardında bıraktığı izler ve sessiz çığlıklar, okuyanı  Liora’nın dünyasına çeker. Her satır, bilinmeyenlerin, şüphelerin ve geçmişin gölgesinde bir ipucu taşır. Yalnızca bir “anne adayı” kadının hayatını değil; aynı zamanda insanın yalnızlıkla, kayıplarla ve kendi içsel labirentleriyle yüzleşmesinin hikâyesidir. “Bir kadın, kelimelerle konuşur; ama sözleri çoğu zaman kendisi için yazılmıştır.” Kelimelerinin arasında kaybolunur. Ve Sonra Fark edilir ki, Gerçekler her zaman gözle görülenden daha karmaşıktır; sessizlik, en güçlü anlatıcıdır.