Hoşça Kal

Her şeyi bir hoşça kala sığdıramazsın, Öylece çekip gidemezsin, Bir parçan hep orada kalır, Bu yüzden her gittiğinde, Biraz daha azalırsın, Bir parçan eksik gidersin, Son gittiğin yere. Bunun sonu bir yok oluşlara varmaz mı? Çoğu kez farkında olmadan başlar bu tükeniş. Farkında olmadan tüketiriz birbirimizi, Dostluğumuzu, sevgimizi, aşkımızı, Bu tükeniş aradığımızı bulamamışlığın, Öksüzlüğüdür çoğu zaman. Bazen de, Bir hoş çakalı bile fazla görürüz bir birimize, Zamanı, mekânı, sevgiyi tüketiriz.