Şair Erdem Yılmaz’ın Dediği Gibi Bir Özür Borcumuz Var Kendimize

Herkese güller sunmuşum gönül bahçemde, Oysa ne acımasız davranmışım kendime, İnsanlara sunduğum Halil İbrahim sofralarımda Bir bağdaşık yer verememişim kendime. En büyük haksızlığım kendime, Oysa ne cevherlerim saklıymış derinliklerimde Bir özür borcum var kendime. İnsanlara sunduğum Halil İbrahim sofralarımda Bir bağdaşık yer verememişim kendime Yok, artık böyle yaşayamam. Bir özür borcum var kendime! İçimde derin bir huzursuzluk, Yok, bu hayatı böyle sürdüremem. Bir özür borcum var kendime! Döndüm dolaştım tilki misali, Kürkçü dükkânım olan kendime Artık kimseyi arkadan itemem ki Bundan böyle benim sofram, Madenimi işleyeceklerle. Bu da en büyük iyilik olsun kendime! Unutmayalım ki! En büyük yatırım kendimize, Günün sonunda yüzleşeceğimiz sadece kendimizle Kaçış yok ki kendimizden En azından bir özür borçluyuz kendimize!