Şiir Senin Yüzündü

Yüzün sesin olmaksızın filizleniyorsun kalbimde O sırada efsanelere bürünmüş mucizeler gibisin bende Ah ansız gidişlerin Beni toprak sıcağı kahverengi gözlerine hasret edişlerin Kum rengi saçlarında esen rüzgâr Gökyüzünün sonsuzluğu ve bulutlar Terk edince bu diyarı yavaş yavaş sen de gitmeye yelteniyorsun Tıpkı beyaz bulut ellerin gibi Ah ansız gidişlerin Kapat kapıları eşsiz kar tanelerine aldanma Sen en iyisi kal yanı başımda sessizliğinle çağır turnaları Turnalar gidiyor sen de gitmeye yelteniyorsun Mucizevi kelimeler bırakıp yerini efsanelere terk ederken Kahverengi gözlerini de alıp gidiyorsun benden