Vaveyla

Demek ölümle doğum arasında bir andır yaşamak Bir geyik kalmadı bu dağlarda yalasın yarasını Sahi o tren hiç gelmeyecek gibi Sevgili dost Güneşin bulutların arasından güldüğünü göreceksin Sonra bir lahza kadar daha hayale dalıp Bu büyük umut deryasını seyrettikçe Ellerinden canın çıkacak sanki Hayat acılarıyla at koşturuyor kaderimizde Sevgili dost güneşi biz doğuracağız Peşinden koşacağız o atların kement var elimizde.