Açıklama
Bir gün bir sürü şiirin içinize yığılıp kaldığını birileri vesile olup hatırlatır size ve o an kalem elinize yapışır bırakmaz, “yaz beni” diye yalvaran kelimeler arasında buluverirsiniz kendinizi…. Şiirler birer umut taciri oldu düş denizinde. Oysa ne sabahtan akşama kadar balık bekleyecek kadar sabrı vardı günümüz insanın ne de duygu dünyasında gözü, belki artık her şiir bir başkaldırıdır duygusuz günlere, sevmekse bu işin birinci derecede muhatabıdır. Benim muhatabımsa direkt kelimeler, aramak belki şiirler dolusu hasreti yollara düşüp bir matara, biraz şiir, biraz yürekle… Susarken başlıyor en güzel şiirler, gönülden dökülüyorlar tek tek tutabilene aşk olsun… Bazıları şiir deyince bir durur ben de onlardandım… Bu kez durmakla kalmadım, yazdım…
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.